Ei stund sidan sist no, kva er på gang? Eg har kjøpt ny flatfele i alle fall, ei Victor Audinot-Mourot anno 1935 som eg til no er veldig nøgd med. For dei som ikkje elskar å stemme fela er eg nøydd til å tilrå å få montert stemmeskruar med utveksling. Det har eg gjort, og no stemmar eg fela fordi det er så gøy.

Landskappleiken ligg like bak oss, og det var, trass ufyseleg vêr, alle tiders. Eg stilte i hardingfele og for fyrste gong i seniorklassa, og eit innfall av skaparglede og opprør nokre veker før kappleiken gjorde at eg bestemte meg for at i år ville eg spela fri improvisasjon på tevlinga. Såleis vart det til at eg spela gangaren “Seterjentens blåmandag” og ein springar etterpå. Eg gjekk fram som om dette var innøvde slåttar, men mange i salen visste kva det var eg heldt på meg, og om dei ikkje visste det så stussa dei nok litt, serleg på springaren. Nokre bråe modulasjonar (eller på korrekt fagsprog rykk) og rytmeforskyvingar røpte nok at dette var ikkje tradisjonelle slåttar. Sume tykte det var grelt, og syme tykte det var feitt det eg gjorde, i alle fall fekk eg mykje og ymis attendemelding, så då oppnådde eg det eg ynskte. Difor er eg ovnøgd med resultata, jamvel om eg kom langt nede på lista og poengsummen heller ikkje var kjempemykje å kyta av. Framfor alt kosa eg meg grovt, så slikt som dette vil eg gjera meir av.

Kva går føre seg elles då? No er det jo sumarferie, så  mest av alt er det øving det går i. Så er det jo høgtid for å gifta seg no, så det vert noko speling i bryllup og andre tilstelningar. Og så prøver eg å slappa av litt, men eg er ikkje så flink til det. Men no er det tid for å øva litt att her, så folk fær kosa seg med årstida og fylgja med her, for plutseleg skriv eg att. God sumar!

Kategori: Uncategorized
Comments Off

No medan jula enno heng tungt over oss og nyåret er like rundt hjørnet er det på høg tid å oppdatera litt her inne. Eg hadde planar om å skriva eit ”det skjer eigentleg ikkje så mykje nett no”-innlegg, men så hende det brått så veldig mykje!

Så kva skal ein seia når ein plutseleg fær tidenes stipend sånn rett i fanget? Det var eigentleg berre ved eit tilfelle at eg kom til å søkja på S-R-bank sitt talentutviklingsstipend. Dei skulle dela ut fem stipend på 20 000 kr, to på 50 000 kr og eitt på 100 000 kr. Så fekk ein fyrst vita at ein hadde fenge eitt av dei, men ikkje kva, men det fall meg ikkje inn noko anna enn tjuge. Men så på utdelinga viste det seg at eg hadde fenge 100 000 kr, og det kom minst like overraskande som det fyrste snøfallet kvar vetter gjer på bilistane.

Det vert dumt å skulle svara på ”kva synest du om det”, og slikt, for oppegåande menneske er vel i stand til å fatta at dette har mykje å seia for meg. Det er ikkje å leggja skjul på at det ikkje alltid er like sprudlande stemning på øvingsrommet. Men dette stipendet er ein pådrivar utan like. I tillegg til at det tek vekk mange praktiske hinder for musikken, fortel det at det eg gjer vert sett og høyrt, og slikt gjer verkeleg at ein held fram.

Truleg vert det ny flatfele no, det er på tide. Og så er det turvande med noko elektronikk. Så er det om å gjera å ta det heile med ro og vera viss på at eg kan leva med instrumentet eg vel.

Folk har ymta frampå om at eg skriv noko langdrygt her, og vel, eg vil jo gjerne prata meg ferdig når eg fyrst har teke til. Men eg tek kritikken til meg, og uansett så har eg tenkt til å nyta ferien litt her no. Men eg gjeng med tankar om noko meir jamnleg oppdatering her i året som kjem, så det fær me sjå på. Førebels ynskjer eg folk eit framleis godt 2010 så talast me i det neste. ¡Hasta entonces!

Kategori: Uncategorized
1 kommentar »

For å ta det der eg slapp sist, kan eg jo byrja med at konserten med Helene Bøksle var storarta. Helene er ein flott musikar på alle måtar, og når eg vert spurd om å spela med henne er jo det ei stor oppmuntring, og eg var inspirerande å sjå innanfrå korleis bandet hennar og ho fungerte på scena. Myrull, gruppa som varma opp, lyt ein forresten merkja seg, dei spelar nær og ærleg musikk.

Etter det har det vore skulestart og festivalar. Norsjøfestivalen er jo tidenes festival (var det 8. året på rad eg var der i år kanskje?), og i år som alltid lukkast dei i å skapa ein lun og stemningsfull atmosfære, med supergode konsertar og kurs. Serleg konserten med Kevin Henderson Trio var inspirerande.

Sidan har det vore ein del småspeling rundt om og mykje øving, men eg vil gjerne fortelja at eg hadde ei hektisk veke i byrjinga av september. Det byrja i København. Der var det workshops i lag med andre norske, svenske, danske og færøyske folkemusikarar, med Vegar Vårdal og Tove de Fries og Jexper Holmen, ein interessant og sers inspirerande dansk komponist, som instruktørar. Eg måtte diverre reisa litt tidleg, for i slutten av veka hadde eg to konsertar på Folkelarm. Ah yeah, now we’re talking! Eg ynskte fyrst og fremst å få vist litt av meg sjølv og av Marnardalmusikken i hovudstaden, og det trur eg at eg fekk til. Eg drista meg tilmed til å syngja på nokre av slåttane, for når eg fekk spela i slikt selskap laut eg vel tøya meg litt=) Eg fekk au høyrt fleire bra konsertar, nokre av dei sette verkeleg tankane mine i sving, t. d. intimkonserten til finske Emilia Lajunen, og konsertane med Javid Afsari Rad. Stor musikk!

Og no har eg ei middels roleg haustferieveke, og har teke turen heilt heim til Marnardal for nokre dagar, og det kjennest veldig godt=)

Kategori: Uncategorized
Comments Off

Dei siste vekene har eg vore innom fleire ytterpunkt. Fyrst var eg på fjellet ei veke med mi veninne Kaja. Me gjekk dagsmarsjar på opptil 12 timar (ein skal ikkje kimse åt fiolinistars fysiske form, nei). Me gjekk frå Dølemo, via Skarsvassbu og Grunnetjørnsbu til Mjåvasshytta og attende. Det var ein minneverdig tur, og eg takkar for fylgjet=)

Så rakk eg så vidt innom hybelen for å dusja og pakka til Moldejazz. Etter ei veke utan nokon som helst musikk utanifrå var eg som stoveteppet idet bikkja set seg og tissar, eg saug til meg alt som var. For å raskt nemna nokre høgdepunkt: In The Country, Sonny Rollins, Ig Hennemann & Ab Baars, Herbie Hancock, Ola Kvernberg, Puma, Bobby McFerrin og IPA. Kanskje var IPA og Herbie Hancock toppen?

Berre så vidt komen heim gjekk me (så smått i ei tidsklemme) i gang med hardcore øving med Svans, stringswingbandet eg spelar i. På fredagen spela me konsert på Tall Ships Races i Kristiansand, og seinare på dagen spela me taffel på den polske fullriggaren Dar Młodzieży. Serleg taffelspelinga var skikkeleg triveleg, det var avslappa og fritt.

Kvelden etter (natta med for så vidt) var me bryllaupsmusikk. Tidlegare same dag hadde eg spela i kyrkja då fløytisten og gitaristen i Duo Saxe, Charlotte Udø Adriaenssens og Runar Kjeldsberg Jakobsen, gifta seg. På kvelden var det fest på Udøy utanfor Mandal, og Svans stod for musikken. Dette var eit kick for samtlege bandmedlemer trur eg, det var rett og slett skikkeleg gøy å spela her. Folk dansa, høyrde på, prata og lo, åt og drakk, medan me berre koste oss med musikken.

I morgon (fr 6. august klokka 20:00, dørene opnar 19:00) spelar eg med Helene Bøksle når ho kjem til Kulturfabrikken i Mandal for å halda konsert. Kom og høyr, folkens!

(Frå høgre: Lars Anfrido Emmeltun (b), Nemanja Lakicevic (g), Kristian Ringen (g), Nils Jørgen Nilsen (t) og eg på fele under Tall Ships Races.)

Kategori: Uncategorized
Comments Off

Då var to veker med festivalar over og overlevd (festivallivet tek sanneleg på). Landskappleiken på Voss var verd dei dryge elleve timane det tok å toga opp dit (det var på nære nippet at eg vart med toget etter eine bytet, men nok om det).

Etter ei übertriveleg veke og ein delt sjetteplass i hardingfele junior var eg godt nøgd med kappleiken då eg toga vidare til Bergen for å delta fyrst på Sommarleiren, som var tri og ein halv dagar med veldig bra dansekurs (lærarar var Martin Myhr og Anna Öberg, med Erlend Viken som spelemann, oh yeah).

Folkedansfestivalen tok det til nye høgder. Årsgamle Egdingen UR debuterte på Framsyningskappleiken i år, og me fekk ein tridjeplass som var betre enn nokor von. Eg fekk gjennom heile veka dansa og spela mykje. Mellom anna var det innom eit argentinsk tangoorkester med fele og spela til dans, og eg måtte setja meg for å taka inn over meg musikken alt eg kunne. Framsyninga Rand med fant & fente var ei oppleving verd å trekkja fram, dette var kanskje høgdepunktet under festivalen. Til sist var eg så heldig å få spela til nattdansen siste festivalkvelden. Det er herleg å sjå att dansarar må setja seg for det er for trongt på golvet når ein spelar. Eg fekk au med meg Maria Skjeldrum Toppe siste lille timen, og det ligg i namnet at det Toppa det heile.

Kategori: Uncategorized
Comments Off